Grytsjerinttroch

Van Dokkum naar Leeuwarden  Om 5 uur ging de wekker, het lijkt te wennen zowaar. Er stond een vorstelijk ontbijt voor ons klaar en om 6.15 uur nam ik afscheid van Pieter en Annemiek. Jelle bracht me bij de start bij de IJsherberg. We waren mooi op tijd en het was leuk om even een praatje te maken hier en daar, en voor Jelle was het leuk om de sfeer te proeven en de mensen te ontmoeten met wie ik nu al vier dagen optrok.  Na het startsein om 7 uur kwam de hele mensenmassa langzaam in beweging, behalve de eersten natuurlijk,  die hebben maar één doel: de finish en wel zo snel mogelijk. Het is mooi dat dit zichzelf wel uitselecteert en dat de recreatielopers vanzelf al wat meer achterin het vak plaatsnemen.  Tot aan Rinsumageest liep ik samen op met Lolke,  dat kwam mooi uit, want we hadden elkaar wel af en toe gezien in de afgelopen dagen, maar niet gesproken. In een mum van tijd waren we Dokkum uit. Toen pas ontdekte ik, dat ik strava en komoot niet had aangezet....

Van Franeker naar Dokkum  Mijn overnachtingsplaats was op nog geen 200 meter van start en finish, wat een bofkont was ik toch. Om 6.15 uur verliet ik het prachtige huis, gooide de sleutel in de brievenbus en had een mooi uitzicht op de Voorstraat en de Martinikerk. De spelersbus van FC Heerenveen arriveerde op hetzelfde moment, en zo liep ik samen met de andere wandelaars die vanuit Dokkum gekomen waren, naar de start. Daar was koffie en een vrolijk weerzien van iedereen. Het was leuk om zo een keer heel vroeg aan de start te zijn, iedereen druppelde binnen en de straat voor het stadhuis stroomde langzaam vol. Naast het praatje van voorzitter Eeuwe was er iemand die iets vertelde over 100.000 kilometers, maar ik kon het helaas niet verstaan. Toen kwam het Frysk volkslied, waarbij er weer vele mobieltjes de lucht in gestoken werden om het op te nemen,  en daarna werd er afgeteld, en gestart! Over de Zilverstraat en Bloemketerp kwamen we in het Schalsumer Plan, de wijk waar ik v...

Van Workum naar Franeker, 43 km Het was een verrassend mooie dag, heel bijzonder om met zoon Riemer en schoondochter Saar deze dag te beleven. Maar eerst een uitgebreid ontbijt bij Hermien, en we werden door haar naar de start gebracht. Wat een goede zorgen! Ik trof Riemer en Saar al snel bij de start en vanaf die tijd trokken we met ons drieën op. Het wandellint tussen de weilanden door richting Parrega was weer zo mooi. Natuurlijk waren er weer vele bekenden onderweg en ook een paar keer heb ik de blokfluit laten horen.  In Bolsward haalden we de eerste stempel, even staand koffie drinken,  even naar het toilet en weer door. Het liep prima! In Schettens troffen we Mettje, van mijn koor, die druk in de weer was,  maar wat was het fijn om elkaar even te zien. Al gauw waren we in Witmarsum en ook daar was het gezellig met blaasmuziek. In Arum, na zo'n 22 km ongeveer, hadden we dan onze eerste stop. Even met de voeten in de lucht, en andere sokken aan. We troffen Arumers di...

Van Sloten naar Workum, 44 km De korte versie: het was een perfecte wandeldag met stralend mooi weer, veel gezelligheid, uitstekende verzorging (hulde aan alle vrijwilligers!). Nu moe, maar voldaan, op m'n superfijne gastadres in Workum.  De lange versie: om 5 uur zou de wekker gaan, maar om 4.45 uur had ik hem al uitgedrukt. Ik was al wakker. Rustig wat gegeten en brood gesmeerd en alle spullen bij elkaar gepakt, daarna op naar Heerenveen waar we wandelmaatje Chantal ophaalden. Mooi op tijd waren we in Sloten, zodat we eerst nog even een bekertje koffie konden drinken. De start was nu aan de Wijkelerweg, bij de brandweerkazerne. Er waren weer veel bekenden, en ook verrassende aanmoedigers. Het was nog flink koud en er stond een harde wind. Het was dan ook prima om na het startschot in beweging te komen. Warmlopen! Burgemeester Veenstra was er ook om de startkaarten te knippen. Tot aan Wijkel was het druk omdat de deelnemers nog dicht bij elkaar liepen. Pas bij Sondel begon het wat...

Van Leeuwarden naar Sloten, 50 km Nu ik lekker met m'n voeten in een emmer koud water zit, ga ik even verslag doen van een bijzonder mooie eerste wandeldag. Om 5 uur ging de wekker, maar ik was al wakker vanaf 3 uur. Zoveel gedachten over de elfstedenwandeltocht en alles eromheen, ik kon niet meer slapen. Om 5.45 uur vertrokken we naar de Elfstedenhal. Daar was het alweer een vrolijke boel met het dweilorkest en het weerzien van diverse wandelaars. En er was koffie. Om 7 uur was de start, nadat we waren toegesproken door Arno Brok en het Frysk Folksliet was gezongen. Het liep meteen al prima, ik had Linda voor de start al getroffen en de hele dag hebben we gezellig samen gelopen. De eerste stop was bij Scharnegoutum na 23 km, de tweede in IJlst na 31 km en de derde in Hommerts na 37 km. Tussen Sneek en IJlst heeft het alleen maar geregend, maar daarna was het weer droog. Door de harde wind droogden we gauw weer op. Het was een twijfelgeval of de regencape aan moest, we hadden er al...

Nou ja, nog niet helemaal in de startblokken.  Vanmorgen heb ik eerst nog een optreden samen met verhalenverteller en schrijver Johan Veenstra. Heerlijk nog even zingen! Vanmiddag ga ik bezig met inpakken, de wandeltas en de bagage indelen. Kijken wat voor proviand ik mee zal nemen wat dagen goed blijft voor onderweg (roggebrood, rozijnen en noten zijn al in huis gehaald). Van die dingen. Ondertussen komen van alle kanten appjes en berichten mijn kant op om me een fijne tocht toe te wensen. En dat is wel superfijn, merk ik! Want hoe je het ook bekijkt, het is wel een gigantische tocht...  Die aanmoediging helpt ECHT. Ik noem twee voorbeelden,  de eerste was in 2015 bij m'n eerste eendaagse traject van de elfstedenwandeltocht. Ik zat er doorheen, nadat in Stavoren m'n blaren waren behandeld en m'n voeten waren 'ingepakt'. Molkwar kwam maar niet dichterbij en ik liep op dat moment in m'n eentje.  Ineens was daar die hand op m'n schouder van een medewandelaar, ...

De kilometers zijn gelopen, het materiaal is in orde wat betreft schoenen, sokken en zooltjes. Een onzekere factor is dan nog het weer. Dus dat houd ik steeds op diverse weerapps bij. Nu het dichterbij komt, wordt de voorspelling steeds preciezer. En het lijkt goed te gaan. Het wordt niet warm, zo'n 14 tot 16 graden, maar voor wandelen is dat perfect. Als er maar niet veel regen valt! Vorig jaar werd m'n eerste elfstedenwandeltocht een elfblarentocht, vanwege de stromende regen op dag 1 en slechts één paar reservesokken toen. Gelukkig had ik de blaren niet allemaal tegelijk. En tegen de tijd dat de laatste zich aandienden, waren de eersten alweer verdwenen.  Maar dit hoop ik niet weer mee te maken. Er gaan nu minstens 3 paar extra sokken mee in de rugzak. Zoals het nu lijkt, hebben we prima wandelweer volgende week!

De laatste week voor De Tocht moet je geen zware training meer doen, is me verteld. Voor veel wandelaars was de Gaasterlandtocht op 7 mei dan ook de laatste training. Maar wij hadden die dag een familiedag,  en ook zaterdag had ik andere afspraken. Misschien dan toch op maandag of dinsdag nog een grote tocht lopen? Omdat de weersverwachting voor dinsdag niet best was, koos ik voor maandag. Met één lastig dingetje: ik moest wel om 14.00 in Heerenveen zijn voor een afspraak, een kennismaking met een blokfluitgroep. Dus hoe vroeger ik weg kon, des te meer kilometers ik kon maken. Maar ik ging er geen wekker voor zetten. Tegen 5 uur was ik wakker, dus dat kwam mooi uit. Om 5.45 u zat ik op de fiets, en om 6.15 kon ik de wandeling starten vanaf de Oude Veenscheiding. Eerst had ik nog m'n telefoon uit en aan gedaan, cache geleegd, instellingen geraadpleegd, updates gedaan, dit allemaal vanwege strava, die sinds een paar dagen onderweg niet meer precies aangeeft waar ik ben en wat m'n...

Als ik vertel dat ik van plan ben om de elfstedenwandeltocht te gaan lopen, komt bijna altijd de vraag: met wie?  Afhankelijk van de vragensteller is mijn antwoord variërend van 'in m'n uppie' tot 'samen met 600 anderen'.  Tenminste,  zo ging het vorig jaar. Dit jaar ga ik op dag 2 met wandelmaatje Chantal en op dag 3 met zoon Riemer en schoondochter Saar samen lopen. De andere dagen zullen er meer dan genoeg wandelmaatjes zijn onderweg, denk ik. Dat was vorig jaar in ieder geval wel zo. Het is zo makkelijk om even een uurtje met iemand anders op te lopen, of om aan te sluiten bij een groepje. En afhaken bij een koffiestop of omdat het tempo toch niet helemaal hetzelfde is, is ook prima. Het kan allemaal. Af en toe in m'n eentje lopen is ook prima trouwens.   Linda tref ik vast ook wel,  want we hebben ongeveer hetzelfde looptempo. En we hebben al verschillende tochten samen gelopen, wat elke keer erg leuk was. Van O en E en S en S las ik al dat ze ook weer meed...

Hoe zeg ik dit in 10 zinnen, nee dat gaat me niet lukken. Ik begin maar gewoon. Het begon in 2015 toen ik één etappe mee ging lopen, om letterlijk in de voetsporen van m'n vader te treden voor een dag. Daarna heb ik in de daaropvolgende jaren meerdere etappes gedaan en vorig jaar in z'n geheel in 5 dagen aaneen. En dat was een belevenis! Zo mooi, zo zwaar, zo intens en tegelijkertijd ook zo'n feest! Dus ik ga het weer proberen. Mijn vader heeft de tocht 12 keer gelopen. Dat zie ik mezelf nog niet doen. Hij was echt een hele goede loper, een natuurtalent.  Vandaag zou hij jarig zijn. Laat ik hem dan hier maar even gedenken met een mooie wandelfoto van hem, gemaakt tijdens een van die elfstedenwandeltochten van hem.  En ja, mijn motivatie om te wandelen heeft vast ook met hem te maken. Al heeft het wel héél lang geduurd voor het wandelvirus op mij is overgesprongen. Maar nu ben ik er blij mee!

Het komt best precies op welke schoenen je lekker loopt. Mijn favoriete paar McKinleys, waar ik de elfstedenwandeltocht vorig jaar op heb gelopen, zijn nu toch echt wel op. Zo jammer! Er zijn nieuwe zolen onder gezet vorig jaar juni en ik heb er nog wel zo'n 1500 km mee kunnen doen, maar nu is de demping er helemaal uit. (Op de foto het meest linkse paar). De Vaude schoenen die ik vorig jaar kocht, zitten heerlijk en lopen prima voor 10 tot 20 km. Maar voor langere tochten is wel wat meer steun nodig. Die worden het dus niet voor de elfstedenwandeltocht. (Op de foto het middelste paar). Dan heb ik de Lowa's, overgenomen van familie. Eerst moest ik er aan wennen en had ik na 6 of 7 km irritatie onder de voeten, maar sinds begin dit jaar lopen ze steeds fijner. Afgelopen zaterdag ging het ook prima met de 45 km. Dus, deze gaan het worden! De meest rechtse op de foto. In combinatie met binnenzooltjes is het helemaal prima. Die kunnen makkelijk mee in de wandelrugzak, dus ze kunnen...