Dag 1 Elfstedenwandeltocht 2023

Van Leeuwarden naar Sloten, 50 km

Nu ik lekker met m'n voeten in een emmer koud water zit, ga ik even verslag doen van een bijzonder mooie eerste wandeldag.

Om 5 uur ging de wekker, maar ik was al wakker vanaf 3 uur. Zoveel gedachten over de elfstedenwandeltocht en alles eromheen, ik kon niet meer slapen. Om 5.45 uur vertrokken we naar de Elfstedenhal. Daar was het alweer een vrolijke boel met het dweilorkest en het weerzien van diverse wandelaars. En er was koffie.

Om 7 uur was de start, nadat we waren toegesproken door Arno Brok en het Frysk Folksliet was gezongen. Het liep meteen al prima, ik had Linda voor de start al getroffen en de hele dag hebben we gezellig samen gelopen. De eerste stop was bij Scharnegoutum na 23 km, de tweede in IJlst na 31 km en de derde in Hommerts na 37 km. Tussen Sneek en IJlst heeft het alleen maar geregend, maar daarna was het weer droog. Door de harde wind droogden we gauw weer op. Het was een twijfelgeval of de regencape aan moest, we hadden er allebei geen zin in omdat we lekker in het loopritme zaten. Toen we IJlst binnenliepen, moesten we wel stoppen omdat er gestempeld moest worden. We besloten om dan toch maar de regencape om te doen. Maar toen werd het droog! 

Nu even een paar stapjes terug in de tijd:

In Sneek zong Adri de Boer 'mijn' liedje of eigenlijk het liedje van Nanne en Willy, en natuurlijk ging ik lekker meezingen. Ook was er een kopje bouillon. En trof ik weer vele bekenden, het reüniegehalte was hoog. Ook ontmoette ik de mensen die het liedje 'Wêrst ek bist' vorig jaar met een speciale reden wilden horen of hebben. En zo mooi, nu zaten ze voor m'n neus! 

Voor Bozum hebben we een eind opgelopen met Ron en David, die vorig jaar ook voor het eerst meededen. Linda liep naast Ron, en ik naast David. David zat weer vol verhalen dus de tijd vloog om. 

Na Hommerts (nog zo'n 13 km) werd het even pittig, de vermoeidheid werd voelbaar bij ons beiden, maar we zijn gewoon maar doorgegaan en hadden nog genoeg onderwerpen om het over te hebben.

Over het graspad en het weggetje door de weilanden was het laatste stukje naar Sloten en daar kwam Jelle ons tegemoet gelopen. Precies op dezelfde plek waar Riemer en Saar me vorig jaar tegemoet liepen.

Even stempelen in Sloten (17.39 uur) en de routebeschrijving voor morgen meegekregen en toen weer in de auto naar huis. Die op precies dezelfde plek stond als waar Riemer en Saar hun auto hadden geparkeerd vorig jaar. Zo vader, zo zoon?!

En nu zijn m'n voeten weer lekker afgekoeld en ga ik m'n tas verder inpakken voor morgen, en de rest van de dagen. Want ik overnacht in Workum,  Franeker en vlakbij Dokkum.