Blog 9 Nog één laatste training

De laatste week voor De Tocht moet je geen zware training meer doen, is me verteld. Voor veel wandelaars was de Gaasterlandtocht op 7 mei dan ook de laatste training. Maar wij hadden die dag een familiedag,  en ook zaterdag had ik andere afspraken. Misschien dan toch op maandag of dinsdag nog een grote tocht lopen? Omdat de weersverwachting voor dinsdag niet best was, koos ik voor maandag. Met één lastig dingetje: ik moest wel om 14.00 in Heerenveen zijn voor een afspraak, een kennismaking met een blokfluitgroep.

Dus hoe vroeger ik weg kon, des te meer kilometers ik kon maken. Maar ik ging er geen wekker voor zetten. Tegen 5 uur was ik wakker, dus dat kwam mooi uit. Om 5.45 u zat ik op de fiets, en om 6.15 kon ik de wandeling starten vanaf de Oude Veenscheiding. Eerst had ik nog m'n telefoon uit en aan gedaan, cache geleegd, instellingen geraadpleegd, updates gedaan, dit allemaal vanwege strava, die sinds een paar dagen onderweg niet meer precies aangeeft waar ik ben en wat m'n tempo is. Heel lastig! Maar dit alles loste niks op, ook nu weer kon ik niet mijn locatie en tempo zien. Ik zag het maar als een goede extra mentale training, maar later op de dag kreeg ik er flink last van. Maar dat komt verderop in dit verhaal.

Het was mooi om door een heel stil centrum van Heerenveen te lopen, er was vrijwel nog niemand onderweg zo vroeg. Ik besloot dat ik naar Gorredijk wilde, via Langezwaag. Eenmaal buiten Heerenveen werd het helemaal prachtig met de vogels, de opgaande zon en heel mooi licht over de landerijen. Na de Knipe kwamen er steeds meer scholieren op de fiets, sommige druk kletsend of op hun mobieltjes kijkend,  waardoor ik goed moest opletten omdat ze geen rekening met mij hielden, anderen groetten me vrolijk. Ik hoorde in hun gesprekken ook grote verschillen in uitspraak, sommige heel Fries en anderen heel Hollands (met de Gooise R). 

Het ging prima met lopen, maar ik vond het lastig dat ik m'n tempo niet kon aflezen. In Gorredijk, na 13,5 km, zag ik een leuk bankje en dat werd de eerste stop. Koffie en een boterham om 9 uur. En ik besloot dat ik Jubbega ook nog wel kon halen, dat wilde ik immers al zo lang, maar het kwam er nooit van met wandelen (wel met fietsen, maar dat is toch anders). 

Aan de rand van Gorredijk wist ik even de richting niet meer, omdat ik op m'n telefoon maar moest gokken waar ik ongeveer was. Maar gelukkig was daar een vriendelijke medewandelaar, die me de goede richting wees, die hij zelf trouwens ook uit ging. We raakten aan de praat over strava, wandelapps, wandeltochten, tempo, noem maar op. Zijn wandelapp deed het wèl goed, en noemde na elke kilometer het tempo. En zo liep ik dus een tijdje 6 km/u maar uiteindelijk zakte het naar 5,7 km/u. Het werd een vrolijke uitwisseling van verhalen over en weer. Na Jubbega ging hij weer naar rechts, terug naar Gorredijk, en ik ging naar links om weer richting Heerenveen te gaan. Ondertussen hadden we ook nog even wat gezongen, hij haalde wat opnames van zijn koor tevoorschijn en ik had een deuntje op de blokfluit gespeeld. Via de Oude Singel (alleen maar klinkers en nergens een bankje) liep ik naar Bontebok. Inmiddels stond er 25 km op de strava-teller toen ik m'n tweede stop had. En ik begon in te zien dat ik met m'n lus naar Jubbega iets te optimistisch was geweest qua tijdsplanning. De Ketliker heide kon ik sowieso wel vergeten, het was zaak om zo snel mogelijk in directe lijn naar Heerenveen toe te lopen. Snel even wat koffie, brood en een banaan, sokken wisselen en hup, weer verder.

Intussen sloeg ik aan het rekenen, zou ik 14.00 uur in Heerenveen nog kunnen halen? Ik schatte dat het nog zeker 8 km was, maar het kon net zo goed nog 10 zijn. Omdat ik het op strava niet goed kon zien, was het maar een beetje gokken. Maar ik zag wel, dat ik ongeveer via Tjaarda kwam en daar is WiFi, dus dan zou ik daar kunnen appen  dat ik wat later zou komen. Helemaal tegen mijn principes in, ik kom graag op tijd, maar ik zat nu eenmaal in deze situatie,  dus ik moest er maar het beste van zien te maken. Dat heb ik gedaan en het werd een ware uitdaging om niet te stoppen, maar gewoon flink door te stappen. 

Bij Tjaarda heb ik even snel m'n waterfles bijgevuld en dus geappt dat ik wat later zou komen. En ik heb de route in Google Maps aangezet, oeps het was van daar nog 4,7 km. Dat werd aanpoten! Dat heb ik toen maar gedaan, en ik wist de verwachte aankomsttijd nog terug te brengen van 14:27 naar uiteindelijk 14:22. Maar hoe dan ook, te laat... Bij andere tochten boven de 30 km gaat na de 20 km het tempo meestal wat omlaag en neem ik vaker pauzes. Maar nu kon dat helemaal niet. 

Ik vond het een bijzondere ervaring om te merken dat je hoofd vermoeidheid en dat soort dingen tijdelijk uit kan schakelen, er was nog maar één ding: doorlopen. Ondertussen heb ik toch ook echt wel genoten van alles wat ik om me heen zag, ook het mooie paadje langs het spoor waar Google Maps me langs stuurde. Maar het tempo was het belangrijkst.

Om 14:22 was ik bij de fiets en haalde snel m'n blokfluiten en muziek tevoorschijn en fietste meteen door naar de Rinkelbom. Daar kon ik aansluiten bij de blokfluitgroep die heerlijke Noorse en Zweedse muziek aan het spelen was. Natuurlijk voelde ik me opgelaten en bezweet en vermoeid, maar gelukkig kwam het goed en waren ze allemaal heel vriendelijk. En de muziek was zo leuk! Daarna ben ik weer naar huis gefietst, en had nu natuurlijk alle tijd om onderweg nog even de laatste koffie te drinken langs de van Engelenvaart.

Het was een bijzondere trainingstocht dus, en de volgende dag merkte ik wel wat pijntjes hier en daar. Spierpijn en de heupen. Maar het was ook een mooie prestatie om 40 km in iets meer dan 8 uur te lopen, inclusief de 2 pauzes. 7:32 looptijd voor 40 km. Dat is me nog niet eerder gelukt. 

Elfstedenwandeltocht, laat maar komen!