Elfstedenwandeltocht 2024 dag 2

 Allereerst iedereen heel hartelijk bedankt voor alle appjes en berichtjes om me aan te moedigen. Het helpt echt! En eh… ze waren vandaaag ook wel nodig.

Vanmorgen was een lastige start, ik bleek toch een flinke blaar te hebben onder m’n linkervoet. Ook was ik wat misselijk en heb de helft van m’n ontbijt maar meegenomen voor onderweg. Zou dit wel goedkomen? Ik maakte me wel zorgen maar wilde het niet teveel aandacht geven. Gewoon maar beginnen en niet te hard willen lopen. En dan maar zien hoe het gaat!

Lolke had weer leuke gespreksonderwerpen en ook Ruud uit Eindhoven wist me aardig af te leiden van die pijnlijke blaar.

Pas na 10 km was de eerste blarenpost, in Oudemirdum. Daar is hij vakkundig geprikt en in tape verpakt door Ankie, het was het half uur wachten meer dan waard. Dankjewel Ankie!

Op naar de Wieldyk, waar de zanggroep alweer een lied voor me ging zingen (3e keer!). Wat een enthousiasme, wat een vrolijkheid en wat een blij weerzien met iedereen. Deze keer onder leiding van Wytse. Zo fijn dat dit allemaal door kan gaan!

Ik bleef niet heel lang, maar wat ik prachtig vond was dat ik het gezang nog een tijd lang hoorde. Ook toen ik al op de dijk aan het IJsselmeer liep, hoorde ik nog flarden van de mooie Fryske liedjes. Waarmee maar eens is bewezen dat muziek onderweg echt de wandelaars ‘vooruit’ helpt.

Bij het monument op het Klif heb ik even gezeten voor een sokkenwissel. Daarna kwam Stavoren al snel in beeld en daar heb ik mezelf getrakteerd op een heerlijk stukje appeltaart. Waterfles bijvullen en weer door. Het was naar Molkwar toe af en toe behoorlijk koud, ik was blij met m’n legging en jack. Harde noordenwind. Vanaf Molkwar liep ik op met een heel vriendelijk stel uit Steenwijk, we hebben elkaar naar Hylpen toe gepraat.

Bij de stop in Hylpen stond me een aardige verrassing te wachten: Ron en David waren er! In tien minuten tijd hebben we veel uitgewisseld over het afgelopen jaar. We waren elkaar nog niet vergeten. Ze lopen dit jaar niet mee, maar komen toch even langs. Met velen hadden ze een blij weerzien.

Na Hylpen werd het pittig, de laatste kilometers naar Workum. Maar ik wist dat Jurjen en de kinderen daar zouden zijn, een geweldige stimulans om gewoon maar door te gaan. Live locatie aan en zo liepen we elkaar tegemoet bij de finish. Anouk, Sytse en Marit kregen ieder ook een stempel van Workum op hun hand. En we hebben gezellig op het terras bij De Gouden Leeuw gezeten. Wat een prachtige ontvangst zo!

Daarna werden Pietsje en ik opgehaald door Hermien, onze lieve gastvrouw. Ik kom hier nu voor de derde keer, maar elke keer voel ik me weer bedolven onder attente goede zorgen. Deze mevrouw heeft het talent van gastvrijheid, absoluut.

Inmiddels wordt het tijd om te gaan slapen, want het is morgen weer vroeg dag. De rugzak voor morgen staat klaar. De koelelementen haal ik vast uit de vriezer, als ik erg warme voetzolen houd, dan is zo’n koel ding heerlijk. Tot morgen!