Het Drenthepad weer opgepakt!

In 2023 had ik een driedaagse tocht gemaakt en diverse etappes van het Drenthepad gewandeld en ook daarna nog wat losse etappes gelopen. In 2024 kwam het er niet van, wegens een nare blessure (slijmbeursontsteking in de heup). Maar inmiddels is dat weer goed hersteld. En het begon weer te kriebelen, ik wilde heel graag weer verder met het pad. Het leek goed in te plannen te zijn, van 16 - 20 juni hadden we een midweek in/bij Borger geboekt. Op 14 juni had ik eerst nog een optreden in Oranjewoud, maar vanaf 15 juni zou ik twee dagen kunnen lopen. Van Emmen naar Odoorn (etappe 14) en van Odoorn naar Borger (etappe 13).

En zo is het ook gegaan. Het was apart om ‘dubbel’ in te pakken: de bagage voor de midweek, maar ook m’n wandelrugzak met minimale bepakking. Maar alles ging prima en dus besloot ik om ook maar vanaf huis naar het station in Heerenveen te lopen, ik kon immers in de trein wel weer uitrusten. De trein ging om 11:33 uur. Het was een leuke treinreis, waarbij ik in de eerste trein (tot Zwolle) in een stiltecoupé zat. Best comfortabel eigenlijk. De tweede trein was een stoptrein van weer een andere vervoersmaatschappij, wat een ingewikkeld gedoe is dat toch geworden. Als bijna-nooit-treinreiziger keek ik m’n ogen uit. Inchecken, uitchecken, electronische borden met tijden, en werkelijk iedereen die je ziet zit vastgekleefd aan een mobiele telefoon. Andere tijden! 

Om 13:15 stapte ik uit op station Emmen. Drenthepad, ik kom er aan! Het was even zoeken naar het begin van de route maar al gauw had ik de spoorwegovergang gevonden. Wonderlijk om binnen een kilometer al helemaal middenin het bos te zijn. Het was zo mooi! En met de app van WandelWeb was de route ook uitstekend te volgen, al waren de bekende roodgele bordjes ook duidelijk genoeg.

Na ruim 5 kilometer had ik wel even zin in een bankje, maar dat zag ik nergens. En het eerstvolgende bankje bleek bezet te zijn, de eerste wandelaars die ik tegenkwam! Deze dames liepen ook het Drenthepad, het was leuk om even wat ervaringen uit te wisselen. Dan maar het bankje wat daarna zou komen. Dat bleek bij een onderduikershol te zijn, daar waren ook wel wat meer mensen. Het was ook interessant om te zien en te lezen dat een groep Joden daar met behulp van een aantal verzetsmensen kon overleven.

Ik deed er een sokkenwissel. Heerlijk! M’n voeten hadden nog geen enkele last van beginnende blaren, maar ze waren wel erg warm. Op naar Valthe! Daar bleek een ‘fair’ te zijn en dat was een zeer welkom gebeuren! Mijn vier sneetjes brood waren inmiddels op en ik realiseerde me dat ik nog niet genoeg in de wandelmodus stond om voor zo’n dagtocht zes sneetjes mee te nemen, of nog wat nootjes of een sultanakoekje. De verbranding ging behoorlijk snel. En hier, op deze gezellige braderie stond zowaar ook een frietkraam. Precies wat ik nodig had op dat moment. Ik heb heerlijk gesmuld van een puntzak boerenfriet. En even zitten, op twee stoelen met de voeten even horizontaal, dat was ook een heerlijke verwennerij. Plus al dat gemoedelijke en vriendelijke Drents om me heen. Zo leuk!

Rond half vijf ging ik weer op pad voor het laatste stuk naar Odoorn. Ook weer waanzinnig mooi, zo afwisselend en zo rustig. De zin ‘meer hoeft het niet te zijn’ kwam weer helemaal in m’n lijf te zitten. Zo is het goed, gewoon maar wandelen in een mooie omgeving. Ondertussen kwamen er flarden en zinnen van mogelijke nieuwe liedjes voorbij. Inspirerende omgeving!

Ik appte m’n gastvrouw voor die dag dat ik ongeveer om 18 uur aan zou komen. Dat lukte ook. De laatste 2,5 km moest ik van het Drenthepad afwijken om bij het gastadres te komen, maar via Google Maps was dat een fluitje van een cent. Het was een leuke kennismaking met Corien en met een fantastisch logeerplekje: een bovenverdieping voor mij alleen. De douche was superfijn. Bij Corien in de tuin een sapje gedronken en een openhartig gesprek gehad. Haar leven, mijn leven, wensen, gemis, keuzes, er kwam van alles voorbij. ‘s Avonds at ik bij restaurant Boshof een heerlijke vegetarische salade. En ik belde nog even met Jelle, er was natuurlijk van alles uit te wisselen over onze heel verschillende dagen.

De volgende dag was ik pas om 8 uur wakker, ik pakte m’n spulletjes bij elkaar en heb genoten van een uitgebreid ontbijt wat in de serre voor me klaar stond. De gastvrouw was zelf inmiddels al vertrokken naar haar werk. Wat een vertrouwen en wat een gastvrijheid! De poes des huizes zat vanaf de tuintafel mij peinzend aan te kijken, zo grappig. Na het ontbijt en de allerlaatste dingetjes (telefoon goed opgeladen en ook de powerbank? Nog even wat in het gastenboek schrijven natuurlijk!) ging ik op pad. Ook had ik m’n voeten weer ingesmeerd met de onvolprezen Gehwol wandelcrème, zulk fijn spul is dat. 

Het was even een gedoe om de juiste route weer terug te vinden op de app, maar uiteindelijk lukte het. Het is fijn om op de app te kunnen zien waar ik ben en hoeveel kilometers er al gedaan zijn en nog komen.

Odoorn weer door en op naar etappe 13! Ook nu was het weer bijzonder mooi! Er kwamen weer spontaan woorden en zinnen voor een liedje naar boven. De paadjes slingerden door het bos en over de heide en zo kwam ik rond een uur of twaalf (of was het al één uur?) in Exloo aan. Bij de Spar aldaar kocht ik wat mueslibollen en een bakje gesneden ananas. Bij de schaapskooi (zo bekend, wat zijn we daar vaak geweest!) at ik m’n lunch. Daarna via weer prachtige paden door naar Borger.

Daar was ik om een uur of vier en ik kreeg van Jelle een sms’je dat hij bij ons chalet was. Ik besloot dat ik nu de rest via Google Maps ging lopen, dat was nog een kilometer of 4. Helaas stuurde Google Maps me wèl naar de Rolderstraat, maar dat was de plek waar geen fietsers of wandelaars mochten komen. Het fietspad was nergens te vinden! Of was het vermoeidheid die me parten speelde? Hoe dan ook, ik zag geen andere optie dan dan maar onderlangs te lopen. Ik moest een flinke omweg om het park heen maken. Dit was wel een kilometer of drie extra. Dat was best pittig en ik baalde enorm, maar na een telefoontje met Jelle had ik weer goede moed. Ik was immers hartstikke fit, had geen enkele blaar, kom op zeg, ik ging het nu gewoon volbrengen! Natuurlijk wilde Jelle me wel ophalen met de auto, maar dat voelde als opgeven. En dàt wilde ik niet! 

Uiteindelijk was ik even na vijven op het park en met de livelocatie liep ik zo naar het chalet. Jelle had intussen alles al uitgepakt en had granenkoffie en een stroopwafel voor me klaarstaan. Een warm welkom!

We hebben een prachtige midweek gehad met onder andere een heerlijke fietsdag op woensdag waarbij we de vier omliggende boswachterijen hebben bezocht (zo’n 75 km). Op vrijdag, nadat alles was opgeruimd en ingepakt, ben ik vertrokken voor zowaar nòg een etappe van het Drenthepad, etappe 12, van Borger naar Gieten.

Via het fietspad (ik wist inmiddels dat dat er echt wel was!) liep ik naar Borger, naar het begin van de route. Via Bronnegen en Drouwenerveld en Gasselte kwam ik in Gieten, waar Jelle met de auto naar toe was gegaan. Ook nu was het weer een hele mooie route. Het was nu wel aan de warme kant, maar er was ook veel schaduw dus het was goed te doen. 

Dag 1, 15 juni 2025:  28 km

Dag 2, 16 juni 2025:  29,5 km

Dag 3, 20 juni 2025:  19,5 km

Het was een onverwachte toegift dat die derde wandeldag eraan toegevoegd kon worden! Al met al is het me zó goed bevallen, dat ik alvast plannetjes maak voor een vervolg. Waarschijnlijk weer met de trein naar Emmen, en dan daar de route weer oppakken en dan etappe 15, 16, 17 en wie weet 18 doen. We gaan het zien!