Elfstedenwandeltocht 2024 dag 1 van Leeuwarden naar Sloten

 Mijn hoofd zit vol gesprekken en mooie vergezichten, dus een zinnig verslag weet ik er nu niet uit te persen. Details vul ik later wel aan.

Het was schitterend wandelweer. Soms zelfs aan de warme kant, maar ach dan kwam er wel weer een bocht met een verkoelend briesje.

De start, altijd weer een feest met de muziek, het Frysk folksliet en het weerzien van vele bekenden.

Afscheid nemen van Jelle die buiten trouwens nog een stukje filmde en daar gingen we: een knipje in de startkaart en hoppa. Het lopen ging boven verwachting goed, het was pas na Tjerkgaast dat ik de voeten echt begon te voelen. Een goede keuze om de nieuwe schoenen voor vandaag te kiezen.

Een fijn weerzien was er met Lolke, we hebben ongeveer vanaf Weiden tot Boazum samen gelopen. Daar ging hij koffiedrinken, maar dat wil ik in Skearnegoutum doen, vanwege bekenden daar. En toen werd ik ingehaald door Albert, met wie ik ook nog een stukje gelopen heb. Hij heeft ook nog wat gefilmd, ik ben benieuwd en ga straks even op zijn blog kijken. En ook Gert trof ik ergens in het begin van de tocht, zo leuk dat zijn vrouw Antsje meezingt in de zanggroep die bij de Wieldyk zingt, en waarmee ik in 2017 gestart ben.

Vlak voor Skearnegoutum liep ik op met Grieta en Tiny, de dames uit Noord-Holland die ik vorig jaar ook iedere dag wel even trof. In Skearnegoutum was het nu echt wel tijd voor koffie, heerlijk buiten. Geart en Joukje waren er (uiteraard) en ik trof ook Ellen en Martin.

In Sneek wachtte me een grote verrassing, ik trof Joanca die toevallig langsfietste. Wat een fijn weerzien! Daarna zag ik Jantina van de sportschool, met haar had ik afgesproken maar het was erg leuk dat ze al een stukje voor het theater op me stond te wachten. Wat ontzettend leuk om Jantina zo even te treffen! Daarna volgde het weerzien met Adri de Boer en het lied ‘Wêrst ek bist’ hebben we om en om gezongen.

Geweldig leuke momenten dus in Sneek. Het liep heerlijk dus ik ging gewoon maar door naar IJlst. Eerst nog even voor het huis van Jantina,bij de Waterpoort, het Frysk folksliet gefloten. 

In IJlst heb ik m’n eerste sokkenwissel gedaan, na zo’n 30 km, dat is netjes voor mijn doen. Een heel stuk gelopen met Fokke en Martha, die de tocht nu voor de elfde keer lopen. Er kwamen mooie levenslessen voorbij en ik hoorde over hun reis en wandel-belevenissen. 

Later, na een dropje van Beppe Dropke, heb ik een stuk met Ellen gelopen. En ook een stuk alleen, maar dat was ook prima. Het wijde Friese landschap, wat viel er veel te zien en te genieten!

In Hommerts trof ik Ype en Sybina, Ype kende ik al van eerdere tochten. Ik nam een lange pauze, ik denk wel een half uur. Het was heerlijk koel binnen. Ook sprak ik Pietsje, onze 91-jarige heldin die weer de elfstedenwandeltocht loopt. Diep respect voor deze kwieke en kordate vrouw.

Richting Woudsend liep ik achter twee wandelaars aan die maar niet dichterbij wilden komen, zo leek het. Op dit saaie lange stuk in de felle zon was ik wel toe aan wat afleiding dus even een tandje erbij en zo kon ik een stukje met hen oplopen. De een uit Leiden, de andere uit Eindhoven. De Eindhovenaar had zich het Frysk Folksliet eigen gemaakt, dat hebben we dus samen even gezongen en gespeeld. Echt knap! Zij gingen even uitrusten bij boer Bouma, ik dronk staande twee bekers water en besloot rustig door te lopen. Het laatste stukje, deels door het weiland. Daar trof ik een inwoonster van Workum met een Schots accent. Hopelijk tref ik haar later nog eens want het leek een prettige wandelmaat.

Maar kijk, daar was Jelle ook al! We hadden beide de live locatie aan en liepen mooi naar elkaar toe.

Voor de brug die ons Sloten binnenvoerde, zagen we ook Pietsje weer. Haar zoon en kleindochter waren er ook bij. Even samen op de foto.

Na het stempelen maar gauw naar de auto en naar huis. Heerlijk douchen en warm eten (wat ik eerder al had klaargemaakt, dus alleen even opwarmen).

Wat een dag! Nu is het toch nog een heel verhaal geworden, maar er komt vast nog wel wat bij.

Nu eerst maar even in de relaxmodus. Nou ja, m’n tas voor morgen moet nog klaargezet worden en m’n koffer definitief ingepakt. Want ik kom pas zaterdag weer thuis!