Elfstedenwandeltocht 2024 dag 0

 Morgen gaat de tocht beginnen en vandaag is dus zo’n dagje met wat rommelen in huis, even naar de sportschool vanmorgen om te rekken en te strekken, even naar een adresje voor eieren, al m’n wandelsokken bij elkaar zoeken (ik blijk er 11 paar te hebben, ook leuk: voor elke stad één). Heb ik toch met elkaar nog 26 km gefietst, beweging genoeg dus nu tijd om even helemaal niks te doen. Een blogje maken, op dag 0, dat kan wel even met een kop thee in de tuin en zonder vermoeide pijnlijke voeten… van vorig jaar herinner ik me dat ik zo meestal op deze manier  m’n verslag van de afgelopen dag schreef: met m’n voeten in een emmer koud water. Het voelt als een luxe dat ik nu kan schrijven met ‘gewone’ voeten.

Gisteren heb ik even bekeken of ik werkelijk zoveel minder heb getraind dan de twee voorgaande jaren. Mijn excel-bestandje gaf voor 2022 904 trainingskilometers aan in de 18 weken voor de tocht, voor 2023 840 en voor dit jaar 803. Dat scheelt dus dit jaar eigenlijk maar één stevige tocht van 37 km. Daar hoeft het dus niet aan te liggen. Genoeg getraind!

We gaan het gewoon zien! Ik heb er tegelijkertijd ontzettend veel zin in. Het weer lijkt fantastisch te worden, vanmorgen op de fiets naar Joure zag ik het bloeiende fluitenkruid en realiseerde ik me dat ik dat de komende dagen ook veel zal zien langs de weg, ik heb heel veel leuke appjes en messengerberichten gekregen uit heel verschillende hoeken, er wordt meegeleefd en in gedachten meegelopen. Er zijn ook een aantal wandelvrienden die graag de tocht zouden willen lopen, maar het door diverse omstandigheden niet kunnen. Misschien wel vooral voor hen ga ik hier schrijven, om zo toch wat sfeer en beleving door te kunnen geven. George, Chantal, Linda, Thea, ik denk aan jullie tijdens het wandelen. Ook voor mijn familie schrijf ik, omdat het zo leuk is om later weer te lezen. En voor mezelf, om weer terug te kunnen halen hoe het nu eigenlijk allemaal ‘gelopen’ is. Want dat het een bijzonder en uniek gebeuren is, dàt is een ding wat zeker is.

Een verschil met de andere keren is dat ik nu een klein abonnementje op m’n telefoon heb in plaats van een prepaid kaartje. Ik kan dus af en toe onderweg een appje lezen of sturen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan. Nog steeds heb ik het geluid uit staan, ik wil niet gestoord worden door dat ding en er pas op kijken als het mij past. Ook zal ik geen foto’s sturen onderweg, dat bewaar ik voor ‘s avonds als de kilometers gemaakt zijn. Maar af en toe bij een pauze even op het schermpje zien, dat kan natuurlijk best.

Over schermpjes zien, dat doe ik uiteraard ook af en toe met de Strava app. Even zien wat het tempo is. En later de hele route nog eens terug kunnen zien. 

Morgenochtend gaat de wekker om 5 uur en zitten we om kwart voor zes in de auto naar Leeuwarden. 

It giet oan!!!