Dag 3 van het Drenthepad

Wat een heerlijk plekje had ik in Langelo op de Nijekamp: een kleine stacaravan helemaal voor mij alleen en zo netjes en schoon. Ik had een prima nacht, want ik werd pas om 6.30 uur wakker. Even wat spulletjes geordend om straks weer goed in de rugzak mee te kunnen nemen, even naar de picknickplaats verder op het terrein (waar de WiFi is) om de krant op te halen en berichtjes te lezen en te sturen. En toen genieten van een heerlijk ontbijt, wat de zorgzame gastvrouw de avond ervoor al had gebracht. Daarna alles opruimen en de rugzak inpakken. Dat vergt echt wel even goed nadenken, waar laat ik de lader, de powerbank, de reservesokken, wat kleingeld, kortom al die dingen die je tijdens een wandeling nodig kunt hebben en die je niet helemaal van onder af wilt hoeven pakken. Waterfles vullen, dat wilde ik nu beslist niet vergeten (zoals gister wel gebeurde). Bovenin de broodtrommel, het bakje met tomaatjes en komkommer. Een appel en een banaan. De labello met zonnebescherming in m'n broekzak. Dan de voeten insmeren met de onvolprezen Gehwol voetcrème (die niet meer in de winkel verkrijgbaar is, maar die ik gelukkig nog wel heb) en de wandelsokken en wandelschoenen aan. Tot slot even wat Deet opdoen (tegen muggen en teken) en toen was ik klaar voor de wandeling.

Even na half tien kwam wandelmaatje George, zoals afgesproken. Nog even een kopje koffie en toen gingen we op pad. Al snel vonden we de bekende roodgele bordjes en zaten we op de route naar Roderesch. Dit was halverwege etappe 6. Het was wel handig dat George ook meteen de route op de telefoon erbij had. Het stond over het algemeen uitstekend aangegeven, maar soms was bij twijfel de telefoon wel even fijn. Al snel waren we bezig aan het deel van etappe 7, wat we tot Roden of Leek wilden doen (de rest komt een andere keer misschien).

Het was ook nu weer een verbazingwekkend mooie route langs landweggetjes, via bospaadjes, langs bijvoorbeeld het Lieversche Diep, en alles ademde rust en het idee van 'alle tijd hebben'. Ik heb dan ook urenlang niet op m'n mobiel gekeken, gewoon maar rondkijken en ondertussen bijpraten over wederzijdse wandel- en fietsbelevenissen. Ik wilde ook niet naar de bewegwijzering kijken, want ik had al wel begrepen dat dit traject nogal slingert, en het was dus niet representatief om bijvoorbeeld te zien dat het naar Roden nog 3 km zou zijn, want dat was het op deze route beslist niet vanwege alle slingerpaadjes. Maar wat was het verrassend mooi. Bij een hondenlosloopgebied waren relatief veel mensen en honden (ik denk van elk wel 6 of 7... dit heb ik verder op de route nergens zo meegemaakt, overal is het heel rustig) en ook zagen we een stukje ervoor iemand die met een paard aan het wandelen was. Een bijzonder gezicht. Even later kwamen we langs een voorde en nu weet ik dankzij de uitleg van George wat dat is: een doorwaadbare plaats waar je met paard en wagen doorheen kunt.

De eerste pauze namen we bij Havezate Mensinge in Roden, op een bankje in de schaduw was het prima vertoeven. In de tuin bij de Havezate zagen we iets moois met stenen en een wonderschoon gedicht van Vasalis, iets om later nog eens verder te bewonderen. Een heel stuk hebben we door Roden gelopen terwijl we toch op een smal paadje tussen de bomen liepen. We hadden inmiddels besloten om niet door te lopen naar Leek, omdat het dan krap zou kunnen worden met de tijd (om 16.15 uur zou ik in Zevenhuizen zijn, had ik met Jelle afgesproken). Dus bij Terheijl bleven we de Toutenburgsingel volgen (in plaats van rechtsaf te slaan) en gingen we verder met de wandelknooppunten en Google Maps. Dit was een goede keuze, want nu waren we mooi op tijd op de afgesproken plaats in Zevenhuizen, waar George de bus kon nemen terug naar Groningen, en waar Jelle al gearriveerd was. Een lunchpauze hebben we onderweg ook nog gehad, ook weer heerlijk in de schaduw. Al met al twee pauzes, dat ging uitstekend dus. En in totaal deze dag zo'n 23 km. Dat maakt een totaal van 90 km in deze drie dagen (40 + 27 + 23 km). 

In de sauna de Waterlelie konden m'n spieren heerlijk ontspannen na alle inspanning van de afgelopen drie dagen. Het was een bijzondere meerdaagse tocht en mijn conclusie over het Drenthepad is: Ja, ik wil echt het hele pad gaan lopen. Hoe en wanneer, nog geen idee, maar het is altijd leuk om dit als wens te hebben. Volgend jaar weer een meerdaagse tocht, of misschien stukjes met Jelle, of misschien een deel in tegenovergestelde volgorde, alles is mogelijk. Wat me heel erg meegevallen is, is dat de route onderweg erg goed wordt aangegeven. In combinatie met de app 'Lange wandelroutes' waar je (ook offline!) kunt zien waar je je bevindt, komt het altijd goed

Het was vooraf een spannend avontuur: drie dagen op pad met al m'n spullen op m'n rug, zou ik dit kunnen grotendeels in m'n eentje, zou ik dit leuk vinden, had ik het goed ingeschat qua wandelkilometers? Op deze drie vragen is het antwoord volmondig: JA!