Dag 1 van het Drenthepad

 Het idee om het Drenthepad te gaan lopen was er al een lange tijd. Drenthe is prachtig en niet zo ver weg. De app ‘lange wandelroutes’, informatie via Facebookgroepen, het boekje van de route geleend bij de bibliotheek - genoeg om een plan te maken - en zo bedacht ik dat het mogelijk en mooi zou zijn om in drie dagen het meest westelijke deel te lopen. Te beginnen links onderin, bij het Hunehuis in Darp en dan uitkomen in de punt bovenin, ongeveer bij Leek. Voor de kenners van het pad: het gaat om etappe 3 tot en met 6, en een deel van 7. In totaal iets van 90 km, dat moet kunnen in drie dagen, toch?

Er werden twee overnachtingen geboekt, Vrienden op de fiets is hierbij ook weer heel fijn. Het was een stevige puzzel om het voor elkaar te krijgen qua datum en locatie, maar het lukte. En vanmorgen was het dan zover. Om 7 uur werd ik uitgezwaaid door Jelle, die me bij de start had gebracht. Nog even op de foto bij het bord van het Drenthepad en toen op pad. Meteen bevond ik me in een sprookjesachtig landschap en ik keek m’n ogen uit. Overal glinsterende spinnenwebben op de heide en daar dan de zachte eerste zonnestralen van de dag overheen. Wow! En dan die rust, er was geen mens te bekennen. De route kronkelde langs bospaadjes, graspaden, heidevelden, vennetjes en werd ook heel goed aangegeven met een geelrood blokje. Ik beloofde mezelf een rustmoment als ik iemand anders zou tegenkomen op het pad. Dit was pas om 9 uur het geval, toen was ik dus al 2 uur op pad. Degene die ik trof was ook een Drenthepad loper, alleen precies de andere kant op. Hij had tent en slaapzak mee en vond dit een fantastische manier om zo’n pad te lopen. Toen stopte er een auto en er kwam een stel met hond uit. Ook even mee gekletst, ze kwamen uit Dwingeloo maar vonden het daar te druk. Ik kon me er op dat moment weinig bij voorstellen, omdat ik uit de complete rust van het Holtingerveld kwam.

Ik vervolgde m’n weg en de route bleef afwisselend al kwam er iets meer weiland bij. Al snel was ik in Diever en daar heb ik mezelf getrakteerd op een pittige kop koffie. Daarna begon ik aan het volgende traject, traject 4 (Diever Appelscha). Rechts van de Bosweg was een prachtig heidegebied. De zon was inmiddels aardig fel dus toen ik een plekje in de schaduw vond was dat prima om een broodje te eten. Er kwamen enkele voorbijgangers een praatje maken. Richting Oude Willem stond er ineens een bordje met ‘Tracé afgesloten’. Vreemd, er werd ook geen alternatief gegeven. Gelukkig kon ik op de app zien waar de route ongeveer naar toe ging en zo kon ik via een fietspad toch weer aansluiten. 

Mijn gastvrouw uit Oosterwolde zou me ophalen in Appelscha, maar omdat het zo lekker liep, gaf ik door dat ik zelf wel naar Oosterwolde kwam lopen. Het laatste stuk was dus geen Drenthepad meer, en liep ik via Google Maps. Toch niet zo’n goed idee, want het bleek een rul zandpad te zijn wat heel zwaar liep. Ik was blij met m’n stok! Die ik trouwens vlak daarvoor bijna was kwijtgeraakt… ik raakte in gesprek met een vriendelijk fietsend stel en enthousiast nam ik afscheid en liep weer door. Pas zo’n 250m verder ontdekte ik dat ik m’n stok had laten liggen. Hoe onnozel! Toch maar weer terug gelopen, de fietsers waren intussen ook al opgestapt, maar gelukkig de stok lag nog bij de picknicktafel.

Tegen zessen kwam ik op m’n gastadres aan. Wat is een kop thee dan heerlijk en een douche! Later heb ik een patatje gegeten in het dorp en ook heb ik alvast bij de Poiesz wat brood en fruit en noten voor morgen overdag gekocht. Er staan een kleine 40 wandelkilometerd op de stravateller.

Morgen rijd ik met de gastvrouw mee naar Appelscha waar ik dan etappe 5 ga starten, ook hoop ik een groot deel van etappe 6 te lopen, want mijn volgende verblijf zal in Langelo zijn.